Bobath-NDT (Nörogelişimsel Tedavi) konsepti, merkezi sinir sistemi kaynaklı hareket bozukluklarında duruş kontrolü ve hareketin niteliğini ele alan bir yaklaşımdır. Serebral palsi ve ilişkili nörolojik durumlarda yaygın olarak başvurulan çerçevelerden biridir.

Yaklaşımın odağında, çocuğun mevcut hareket örüntüsünün analiz edilmesi ve daha işlevsel hareket seçeneklerinin desteklenmesi yer alır. Uygulamada elle yönlendirme (fasilitasyon) teknikleri, pozisyonlama ve çevre düzenlemesi birlikte kullanılır.

Değerlendirmede kas tonusu, duruş kontrolü, denge tepkileri, eklem hareket açıklığı, seçici hareket becerisi ve günlük yaşam etkinliklerindeki işlevsellik ele alınır. Gerekli görüldüğünde ortez ve yardımcı cihaz kullanımı hekim ve ilgili uzmanlarla birlikte değerlendirilir.

Fzt. İbrahim ÖZ, Pediatrik Bobath-NDT Kursu'nu Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü'nde 23 Mayıs 2013 – 1 Aralık 2013 tarihleri arasında 280 saat olarak tamamlamıştır. Program; Bobath-NDT konsepti, nörofizyoloji, normal ve patolojik gelişim, ebeveyn eğitimi, klinik vaka çalışmaları, ortopedik materyaller, değerlendirme ve pratik fasilitasyon teknikleri başlıklarını kapsamış olup EBTA (European Bobath Tutors Association) kurallarına göre tanınmaktadır.

Bu sayfadaki bilgiler genel bilgilendirme amaçlıdır.

Değerlendirmede çocuğun duruş kontrolü, kas tonusu dağılımı, denge ve koruyucu tepkileri, eklem hareket açıklığı ve seçici hareket becerisi ele alınır.

Değerlendirme yalnız klinik bulgularla sınırlı kalmaz; çocuğun evde ve okul öncesi ortamında hangi etkinliklerde zorlandığı da kayıt altına alınır. Böylece hedefler günlük yaşamda karşılığı olan beceriler üzerinden belirlenir.

Bobath-NDT konseptinde uygulama, çocuğun hareketi kendi kendine üretmesini destekleyecek biçimde yürütülür. Elle yönlendirme, çocuğun yerine hareketi yapmak için değil, daha işlevsel bir hareket seçeneğini deneyimlemesini kolaylaştırmak için kullanılır.

Seans içinde kurgulanan etkinlikler çocuğun yaşına ve ilgisine göre seçilir; küçük çocuklarda uygulama oyun içinde ilerler.

Çocuğun gün içinde bulunduğu pozisyonlar, taşınma biçimi, oturma düzeni ve oyun ortamı rehabilitasyon sürecinin ayrılmaz parçasıdır.

Aileye; taşıma, oturtma, besleme ve oyun sırasında kullanılabilecek pozisyonlama önerileri aktarılır. Gerekli görülen durumlarda yardımcı cihaz ve ortez kullanımı ilgili hekimle birlikte değerlendirilir.

Nörolojik rehabilitasyon çoğu zaman tek bir meslek grubunun yürüttüğü bir süreç değildir. Çocuğun takip eden hekimi, özel eğitim öğretmeni, dil ve konuşma terapisti ile ergoterapistin çalışmaları birbirini tamamlar.

Süreç boyunca ailenin bu ekipler arasındaki bilgi akışını sürdürmesi önemlidir.