Serebral palsi, gelişmekte olan beyindeki bir etkilenmeye bağlı olarak ortaya çıkan, hareket ve duruş kontrolünü etkileyen bir tablodur. Etkilenme düzeyi ve biçimi çocuktan çocuğa belirgin biçimde değişir.

Erken dönemde başlayan rehabilitasyonun genel olarak önerilmesinin temel nedeni, bebeklik döneminin motor öğrenme açısından en yoğun aralık olmasıdır. Çocuk bu dönemde hareket deneyimini biriktirir ve bu deneyim gelişimin sonraki basamaklarını etkiler.

Rehabilitasyon süreci yalnız seans saatinden ibaret değildir. Çocuğun gün içinde nasıl taşındığı, hangi pozisyonda oturduğu, oyun alanının nasıl düzenlendiği ve beslenme sırasında nasıl konumlandığı sürecin ayrılmaz parçalarıdır. Bu nedenle aileye aktarılan pozisyonlama önerileri programın merkezinde yer alır.

Bobath-NDT konsepti, bu alanda başvurulan yaklaşımlardan biridir. Yaklaşımın odağında çocuğun mevcut hareket örüntüsünün analiz edilmesi ve daha işlevsel hareket seçeneklerinin desteklenmesi vardır. Elle yönlendirme teknikleri, çocuğun yerine hareketi yapmak için değil, yeni bir hareket seçeneğini deneyimlemesini kolaylaştırmak için kullanılır.

Süreç çoğu zaman tek bir meslek grubuyla yürümez. Takip eden hekim, fizyoterapist, ergoterapist, dil ve konuşma terapisti ile özel eğitim öğretmeninin çalışmaları birbirini tamamlar. Ortez ve yardımcı cihaz kararları hekim değerlendirmesiyle verilir.

Hedefler günlük yaşamda karşılığı olan beceriler üzerinden tanımlandığında süreç ailenin de takip edebileceği bir yapıya kavuşur. Hedefler belirli aralıklarla yeniden değerlendirilir.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır; somut durumunuz için çocuğunuzu takip eden hekim ve fizyoterapiste danışın.